Alberdi Makilan makilen fabrikazioak naturarekin eta tradizioarekin estuki lotutako prozesua jarraitzen du. Faserik berezienetako eta bereizgarrienetako bat mizpirondoaren egurraren markaketa edo eskarifikazioa da; udaberrian bakarrik egiten den artisau-keinu bat, pieza bakoitzaren izaera bakarra definitzen duena.<\/p>\n
Prozesu hau, \u201cbizirik dagoen tatuajea\u201d izenez ere ezaguna, mizpirondo basatiaren<\/strong> adar egokienetan ebaki txikiak egitean datza. Ez da berehalako apaindura-ekintza bat, zuhaitzarekiko pazientziaz eta errespetuz egiten den esku-hartzea baizik. Denboraren poderioz, mizpirondoak berak marka horiek sendatzen ditu eta erliebe natural bat sortzen du; urte batzuk geroago, euskal makila tradizional bakoitzaren sinadura bisuala bihurtuko dena.<\/p>\n Euskal makilari nortasuna ematen dion prozesu naturala<\/p>\n Markatutako mizpirondoa da euskal makila<\/strong> munduko beste edozein makila tradizionaletatik<\/strong> bereizten duen ezaugarri nagusia. Erliebe hau ez da artifiziala, ezta errepikagarria ere: zuhaitzaren hazkundearen, klimaren eta denboraren igarotzearen emaitza zuzena da.<\/p>\n Horregatik, artisau-makila<\/strong> bakoitza errepikaezina da. Markatutako adar bakar bat ere ez da beste baten berdina, eta pieza bakoitzak bere jatorrizko zuhaitzaren historia islatzen duen ehundura organikoa gordetzen du. Berezitasun horrek makila<\/strong> euskal artisautzaren eta kultur ondarearen benetako ikur bihurtzen du.<\/p>\n